en yukarısı
dışardayım. kimsenin olmadığı bi yerde. arkamda güçsüz, loş bi ışık. bankın üzerine uzanmış yatıyorum. gözüm yukarda. yukarısı neresi bilmiyorum ama. çok yukarısı. ama orda ne var biliyorum.
sen varsın. ben varım. ve bizim gibi kaybedilenler var. bizim gibi kaybedenler. sevgilerini, sevgililerini, nefeslerini, hislerini..
hani herkes orada olacak derler. bilmiyolar. bildiklerini zannediyolar sadece. zaten herkes orada .. herkes orada kaybettiği şeyleri; sevgilerini, sevgililerini, nefeslerini, hislerini ve hatta kendilerini arıyor ..
kaybedilmiş güzelliklerin ardında bi yer orası. güzelliklerin kaybedilmiş olanları orada. ve artık güzel değiller. peki değer mi ? değer mi yeniden aramaya.
değer. onlarca kez değer. binlerce kez değer.
verdiğin nefesi tekrar almaya değiyosa. buna da değer. bi farkları mı var ki ?!!
0 yorum yazılmıştır