sanal bacı/paci1(şiirler)

Gelmedin

Wed, 22 Apr 2009 14:38:00 +0300

Gelmedin

GELMEDİN…

Sahilde gelip giden vapurları seyrediyorum…
Hırçın dalgaları bir bıçak gibi yarıp
Yanaşan vapurlar,cıvıl cıvıl insanlar.
Bekliyorum bekliyorum sen gelmiyorsun…

Dayan yüreğim yıkmasın seni bu özlem,
Bu değilse sonraki vapurda mutlaka gelecek.
Bana sarılınca tüm özlem bekleyiş,sona erecek…
Gel kara gözlüm seni çok seviyorum….
&mavi patikli&

.. ( devamı )

Yarın Ağlayacağım

Wed, 22 Apr 2009 14:36:00 +0300

Yarın Ağlayacağım

YARIN AĞLIYACAĞIM

Sevgilim elveda diyorsun bana,
Ettiğin bunca yemini unutarak.
Gözlerim dolsada senin yanında,
Bugün değil yarın ağlayacağım.

Zor gelir inanki ayrılmak senden,
Gitmeyecek bilirim hayalin gözlerimden.
Nekadar zor olsada görmek istemem,
Bugün değil yarın ağlayacağım.

Dudağın ayrıldık deyince bana,
Bir karanlık gece çöktü dünyama.
Yüreğimi yakan bu ayrılığa,
Bugün değil yarın ağlayacağım…
&mavi patikli&

.. ( devamı )

saklıyorum

Sat, 05 Jul 2008 21:16:00 +0300

bu gece bir gün daha yaşlanıyorum öyle halet-i ruhiye içindeyimki varlığım benliğime bile yetmiyor. çevremdekiler neyseleysin beni, seni gözlerimin içinde göremedikleri zaman bir hiç oluyorum. biliyorlar sensiz koca bir sıfırdan ibaret olduğumu, beni herkesten uzaklaştıran o koca çemberin içinde olduğumu… gözlerimde silinmese suretin, bu çiçeğin yeniden filizlenmesine şahit olsa tüm dünya önce belleğim… sonu ölümde olsa seni bir kez olsun görebilmek için vermez miyim canımı? ve sonra ölüme giderken hatıra bırakmazmıydım sanıyorsun sana aşkla bakan gözlerimi? her nefes alışımda biraz daha yaklaşıyorum ölüme. çünkü sensiz çektiğim her nefes bir yanımı çürütüyor biliyorum. köreltiyor her yanımı hissizleşiyorum! her geçen saniye çürüyorum ama ölmüyorum inatla! o boktan canımı seni bir kez daha görmeye saklıyorum…

.. ( devamı )

Dumanımda saklasaydım seni…

Mon, 30 Jun 2008 20:52:00 +0300

seni anlatmak adına o kadar yetersiz kalıyorumki… o kadar zordun ki gözümde, bir o kadarda ulaşılmaz biriydin benim için. önce ulaşmak için sert kayaları deldim, zor yamaçları aştım, okyanusları yüzdüm senin için! sana ulaşabilmek için. ulaştım ve daha da sevdim seni. hemde öyle bi derinden öyle bir içtenki… son sigaramışsın gibi sevdim seni. ciğerlerime çektim o eşsiz tadını. bir daha o hazzı yaşamayacakmışcasına. dumanını saklasaydım içimde keşke… içime mi doğmuştu bilmiyorum bu kadar az süreceğinin ki adını son sigaram koymuştum. halbuki tanrıya ulaşmaktın sen benim için. onun bana hediyesiydin. bu kulun yüzüne gülen tek şeydin. şimdi çok zor geliyor yokluğun. gecelerime giriyor sabahım olmuyor, yakıyor, yıkıyorsun içimdeki tüm şehri. kendimi zorluyor beynimi kemiriyorum hayıflanıyorum aslında biraz da, o kadarda ulaşılmaz değildinki sonuçta. asıl olan ulaşmak değil elimde tutmamdı bunun farkına geç varıyorum. hayatım sahnesinde başrol veriyordum senin o kendinden emin ”bu iş için yaratılmışım” haline. ama yanılıyordum, büyütüyordum gözümde! kendinden emin olan sen değil, aciz olan bendim diyorum. nefretle hatırlıyorum şimdi sana olan hayran tavırlarımı. pişman değilim ama birazda suçu burda arıyorum. ruhumu alt-üst ediyor, beynimi döndürüyordu sadece karşımda duran suretin. daha güçlü olabilirdim böyle olmamalıydı diyorum ama düşünüyorum artık ne önemi var. beklemedim de değil hani geri dönmeni, o meleğimsi yüzünü görmeyi…
.. ( devamı )

sensizde içerim ben!

Mon, 30 Jun 2008 20:41:00 +0300

yoksun… sensizde içerim ben kadın! varsın yoksun umrumda mı? aslında bu kadarda iddialı değilim bu konuda.
var olsan çok şey ifade eder benim için. sarhoş olup isyanımı, gözyaşlarımı içime dökmeme gerek kalmaz.
kanlı sözcüklerimin hepsini bir çırpıda o güzel gözlerinin içine akıtır, ardından omzuna dayanıp ağlardım.
güzelde olurdu. eminim kızmazdın bana. en azından bu kadarını hakettiğimi sende çok iyi biliyorsundur çünkü.
ama yoksun! yok o gözlerin.
ne zaman olacaksın be kadın! bir kerede istediğimde, sana ihtiyacım olduğunda yanımda beliriver
. hayalin değil yalnız! bu sefer sende gel.
soyutluğundan ziyade somutluğuna o kadar ihtiyacım varki şu sıralar
. yalnızken akıtmak bile istemiyorum göz yaşlarımı.
içime birikiyor, doluyor, taşıyor! günü gelicek elbet akacak bu yaşlar.

o zaman boğulacaksın o kan gölünün içinde.
ama ölmeyeceksin çünkü seni öldüremem ki!
yapabilseydim çoktan içimdeki seni öldürerek başlardım.
ama olmuyor! hiç bir şey unutturamıyor seni.
unutmak için içenlerden de olamadım hiç bir zaman. içtikçe hatırlayanlardanım
. benim için çok şey ifade eden o anlar gecelerim kadar aklımdalar!
işte bu da benim sorunum.
hiç bir zaman duygularımın karşılığını alamayan, ektiğini biçemeyen başarısız bir çiftçi olacağım.
kutuplarda yaşamaya çalışan bir deve!
bi gün olsu.. ( devamı )

sen gidiyorsun…

Mon, 30 Jun 2008 20:39:00 +0300

sen ki 2. kişi bile olmayı kabul etmeyen…
beni neden 3. tekil şahıs olarak adlandırıyorsun?
benliğimden çok, yer etmiş “sen”i
kaldırıp çöpe atıyorsun
oysa ne çok sevmiştim seni
hak edecek birşey yapmamıştım ki bunları
sen gidiyorsun
bana sadece ağlamak kalıyor
sen gidiyorsun
yavaşça kayboluyorum
sen gidiyorsun…
ve ben ölüyorum!
.. ( devamı )

biz…

Mon, 30 Jun 2008 20:38:00 +0300

müziğe kulak veriyorum, dinliyorum. bana seni anlatıyor… yaşananları bu kadar net nasıl anlatabiliyor merak ediyorum? çok uzun zaman önce yazılmış bu şarkı bizi bu kadar iyi nasıl tanımlayabiliyor? bir sorun var burda! bizi benden iyi kimse anlatamaz! diye düşünen ben bu şekilde nasıl yanılabiliyorum. bu “biz”den sadece bir tane olmalı onu da ben anlatmalıydım. farklı olmalıydı. içimdeki şehvetle yazılarımı kaleme dökmeli, “biz”in mutluluğuyla insanları hayrete düşürmeli, kıskandırmalıydım. ama değil! bizimde farkımız olmadı bir çokları gibi ve olmadı masallardaki gibi! oysa ne kadar inanmıştık masallara, her gece birbirimizin beynine enjekte ettiğimiz “pollyanna”lara. efsane olamadık! sıradanlaştı hep farklı olduğuna inandığımız “biz”. farklı değildik işte! milyonlarca “biz”den biriydik. yine kötü olan, olumsuz olan baskın çıkıyor, yakıyor! yıkıyordu. hayat gibi! kaybetmek için yaratılmış milyonlarca “biz”den biriydik. bir elin parmağını geçmeyenlerden olamadık. bu şarkıları senin gibi, benim gibi birçok kaybeden “biz”ler yazıyordu. en iyisi yaşamamaktı. sonucunu bildiğin bir oyun insanı ne kadar heycanlandırabilir ki? madem kader dediğimiz şey hiç değişmeyecek! bir gün yüzüme gülmeyecek! o zaman zorlamanın ne anlamı var ki? yoruyor, sıkıyor beni bu durum. kabul olmayacak duaya amin demenin ne anlamı var ki? bitiyor gücüm, dinmiyor sancım. yok oluyor umutlarım, körermişcesine. bende yitip gidiyorum milyonlarca “biz” üyesi gibi… bu da benim yazdığım şarkı olacak. kimbilir kaç kişi bu şarkı beni anlatıyor, “biz”i anlatıyor diyecek?.. ( devamı )

burada.. sensiz..

Mon, 30 Jun 2008 20:34:00 +0300

Ayrılık beni daha da yaşlandırdı
Senin güzel yüzünü son kez gördüğümden beri
Bin tane ışı beni daha soğuk yaptı
Ve buna aynı şekilde bakabileceğimi sanmıyorum
Ama bütün miller bölündü
Senin yüzünü düşlerken şimdi hepsi kayboldu

Burada sensizim bebeğim
Ama sen hala benim kimsesiz aklımdasın
Seni düşünüyorum bebeğim
Ve sürekli seni düşlüyorum
Burada sensizim bebeğim
Ama sen hala düşlerimde benimlesin
Ve bu gece sadece sen ve ben varız

Miller yuvarlanmaya devam ediyor
İki yöne de, insanlar gibi, merhaba demek için
Hayata gereğinden fazla değer verildiğini duyuyorum
Ama umarım biz gittikçe daha iyi olur

Bildiğim her şey, ve gittiğim her yer
Daha da zorlaşıyor ama aşkımı alıp götüremeyecek
Ve son kişi düştüğünde, her şey söylenip bittiğinde
Daha da zorlaşıyor ama aşkımı alıp götüremeyecek

ghurjhan.. ( devamı )

silinecek gözyaşım kalmadı senin için ..

Mon, 30 Jun 2008 20:32:00 +0300

herşey başlar … ve biter …

ayrıldık … bitti

senden ayrı kaldığım günler boyunca kapağı kilitli bi günlük tutuyordum. o günlüğe ağladıklarımı, sana benzettiklerimi, seninle geçtiğimiz yerlerden tekrar geçtiğimi .. kısacası seni yazıyodum gözyaşımın ıslattığı o günlüğe ..

ama bu sabaha kadar .. artık yüzlerce beyaz sayfa dolu günlüğüm. artık yazmıyorum. artık yol vermiyorum hislerimin bi yerlerde takılı kalmasına. artık içimde kalmadı senin ismin. bitti sevgin, acın, nefretin.. artık kalmadı çekecek bedel işlenilen günahlardan. ve artık silinecek gözyaşım kalmadı senin için ..

ghurjhan.. ( devamı )

sensiz ben..

Mon, 30 Jun 2008 20:28:00 +0300

sen gideli 13. vücut bu .. 13. anlamsız ve bi o kadar da çekici bünye .. Ten ten, vücut vücut .. hissederek seni arıyorum, anlamını seninle yitiren şehirde .. ama nafile ..

hangi tende seni bulacağım ? hangi vücut senin sıcaklığını hissettirecek ? ve hangi sevgi ..

kimse sana benzemiyo, kimse yerini alamıyo ve kimse senin kadar hatırlanmıyo ..

sessizliğim .. sessizliğim sensizliğime dönüştü. sensizliğim ise bensizliğime ..

yoksun.. yoksan ben de yokum o zaman ..

.. ( devamı )

ışık yok…

Mon, 30 Jun 2008 20:24:00 +0300

var mıydı bir çaremiz? kal deseydim kalır mıydın benle, yada bırakma ellerimi deseydim… ateşin içinde kaldım bekliyorum şimdi. uzatacağın bir eli, ağzından çıkacak bir “geldim”i bekliyorum. duyacağımdan değil ya! ümidimden ölmüyorum o ateşin içinde herşeye inat. o tünelin ucunda ışığı göremeyecek kadar yanınca, gözlerim körleşince zorlamıcam, zirvede bırakıcam kendimi ölümün kollarına. bir kariyerin zirvesindeymiş gibi bende sonsuz acımın, çaresizliğimin zirvesinde bırakıcam. ama önce mektup bırakıcam seni ne kadar sevdiğimi anlatan klasik cümlelerin ardından beni unutma ile biten. eski türk filmlerine benzeyen bir son olucak anlayacağın. seven yine kaybeden olucak. her zamanki gibi kötü kazanıcak. şeytan galip gelicek bu savaşta her zaman olduğu gibi. mektubu bile kafamda kurguladığıma göre gittikçe yanıyor göz kapaklarım, dayanılmaz oluyor. tünelin ucu kapanıyor… bu gece korkuyorum yalnızlıktan dört duvar üstüme geliyor! gittikçe daralıyor. tarihe geçmeli bu gün diye düşünüyorum çünkü ilk defa korkuyu tadıyorum. sevmiyorum. bu işin içinde bir iş var biliyorum! bu geceyi tarihe geçirecek kişi pekte iyi biri değil gibi. kapının ardında beni izliyor hissedebiliyorum. dolmuş küllüğümü bile boşaltamıyorum korkudan. sigara üstünde sigara söndürüyorum. odamda küçülüyor gittikçe! sonunda cesaretimi toplayıp kapıyı açıyorum. görmek isteyeceğim son kişi karşımda! azrail başıyla beni selamlayıp içeri giriyor. .. ( devamı )

en yukarısı

Mon, 30 Jun 2008 20:23:00 +0300

dışardayım. kimsenin olmadığı bi yerde. arkamda güçsüz, loş bi ışık. bankın üzerine uzanmış yatıyorum. gözüm yukarda. yukarısı neresi bilmiyorum ama. çok yukarısı. ama orda ne var biliyorum.

sen varsın. ben varım. ve bizim gibi kaybedilenler var. bizim gibi kaybedenler. sevgilerini, sevgililerini, nefeslerini, hislerini..

hani herkes orada olacak derler. bilmiyolar. bildiklerini zannediyolar sadece. zaten herkes orada .. herkes orada kaybettiği şeyleri; sevgilerini, sevgililerini, nefeslerini, hislerini ve hatta kendilerini arıyor ..
kaybedilmiş güzelliklerin ardında bi yer orası. güzelliklerin kaybedilmiş olanları orada. ve artık güzel değiller. peki değer mi ? değer mi yeniden aramaya.

değer. onlarca kez değer. binlerce kez değer.

verdiğin nefesi tekrar almaya değiyosa. buna da değer. bi farkları mı var ki ?!!

ghurjhan.. ( devamı )

Ölmek diye bir şey vardı zamanın ötesinde…

Mon, 30 Jun 2008 20:07:00 +0300

Ölmek diye bir şey vardı zamanın ötesinde…

Kimin ne zaman kapısını çalar;ne vakit gülümser yüzüne bilmesi zor yaşaması çok zordu…

Anlam veremediğimiz cümlelerin girdabında boğulan virgüllerle bezeliydi hayat;her adımda bir ezgi,her ezgide binlerce sır saklıydı.farkında olmadan geçip gitti anılar köprüsünden insan ve her dakika azalarak büyüdüğünü etiyle kemiğiyle tutunduğu hayatın onu terk edeceği gerçeğini umursamaksızın biraz daha öfkeyle biraz daha hırsla sarılırdı kendini azaltan yarınlara.

Sabah olduğunda penceresini açıp kuş cıvıltılarını dinlemek yerine apar topar giyinip işe koyulmanın telaşında geçti ömrün otuz yılı…o otuz yıla neler sığdırdı kendince ama bir türlü kendini sığdıramadı..hayallerinden bir dünya kurdu da o dünyada yaşamaya akıl sır erdiremedi insan…
Akşam oluşunu yollardaki trafikten yahut bankaların kapısına asılı kapalı yazısından anladı…geri gelmeyecek bir günün kıyısında oturup günbatımını izleyemedi hiçbir zaman!

Nihayetinde anladı anlayamadığı gerçeği,yüzleştiği yanlarıyla hayatın geriye dönüp baktığında elinde avucunda kalan ne diye baktı…
Koca bir hiçti omzuna ağırlık yapan yıllar.ne güldüğünü anlamıştı ne de güldürdüğü zamanları…
Kendine olan ihanetini yetmiş arşın cennetinde mi anlamalıydı insan yoksa bir sıkımlık kabrin karanlığında mı?

Kabulsüz bir dilekçeydi oysa yaşamak.ne yandan tutsak hayaldi ve hayaller en .. ( devamı )

bildiğimden gayrısına iç dökümü

Mon, 30 Jun 2008 20:05:00 +0300

sönmüş bir mum gibi odanın ıssız köşesinde kendi halinde soğumaya bırakılmış kalbim ne zaman adın geçse alev alır titrer durur kendi halinde..
olmazsa olmaz ruzgarın saçlarını dağıtması gecenin ve üstünü örter ansızın düşlerin..sen kimi zaman yorgun kimi zaman uykulu dğıldığın tan vakitlerinde en çok kimi özlersin ve bilir misin o en çok özlediğin darmadağın dünyasında sana benzer ülkeler keşfeder yeniden..

dokunulası ellerin var kimse inkar etmesin ve dudakların,en öpülesi yerde haram kılınmış!
bir kaşık çorba değildi huzurla içtiğin dayanılması zor bir hasretti her sofrada yüzleştiğin..sebepler uydurma kendine ne kalabilirsin ne de gidebilir;oysa zamanın bir yerinde sana ayrılmış eski bir saıncak var,bir yanı huzur diğer yanı aşk..

kalma..
kalma git..
belki dediğin ne varsa yıllar sonrasına keşkeye dönecek sana yemin!
kalma git!
bekleme git!
kimseden yana olsun tercihlerin bir senin hakkındır tebessüm ; en büyük mutluluk yalnız senin şehrindir!

ey hayatın körpe dallarından savrulup yere düşen ve hassas ellerde hayat bulan kırçiçeği..
göğe uzanan ellerinde soluklanan kabulu mümkün dualarının cümlesine olduğum değil olduğun yerden bin kere amin!
dile dökmediğin yüreğinden sızan arzuların cümlesine gelmiş geçmiş bütün saf yüreklerin iştiyakıyla sonsuz kere amin!

ey suyun saklandığı bulutların sahibi ey toprağın göğsünde büyüyen buğday başağına altın rengini veren sahip!
bizi sensiz bırakma yanlışlarımızı doğrularınla devşir,zorları ko.. ( devamı )

resimli şiir

Mon, 30 Jun 2008 20:01:00 +0300

.. ( devamı )

isimsiz

Tue, 15 Apr 2008 19:03:00 +0300

Düşün düşün bitmiyor sorular
Anladımki asıl gurbeti ben içimde yaşıyormuşum
Mekanlar pekde fark etmiyormuş aslında
Nereye baksam düzen bozuk
Anladımki dünya olmuş bana bir gurbet

Boşa geçen zaman korkutmaya başliyor beni
Boğluyorum sanki kendi içimde
Bazen yaşadımı hissedirken
Bazende sadece seyirci kalarak…

Bir film gibi canlanıyor hayatım gözlerimde
Sonra başliyorum azı coğa, coğu aza koymaya
Terazinin dengesini bulmak ümüdiyle
Ve anladımki hep bir şeyler eksik kalıyor

İçimden çok şeyler geçiyor
Kelimeler yoksul
Cümleler yetersız
Ne kagıtım nede kalemim
Bana eşlik etmiyor……

Anladım derken yarınları düşünüyorum
Yarında anladım diye bilecekmiyim acaba…

.. ( devamı )